Łuszczyca

Ostatnimi czasy coraz więcej osób zastanawia się, czym właściwie jest łuszczyca. Z odpowiedzią na to pytanie spieszy nam dermatolog Gdańsk Osowa. Łuszczyca (z łac. psoriasis ) jest chorobą przewlekłą o podłożu autoimmunologicznym. Jest ona w dużej mierze uwarunkowana genetycznie, dotyka ona około 2-3% naszej populacji. Winne są przede wszystkim elementy układu immunologicznego, takie jak limfocyty T oraz wydzielane przez nie cytokiny. Trzeba w tym miejscu wspomnieć, iż zgodnie z najnowszą wiedzą medyczną łuszczyca jest ściśle powiązana z chorobami układu krwionośnego oraz zmianami błony naczyniowej oka.

Wbrew obiegowym opiniom nie jest ona chorobą zakaźną ani złośliwą. Charakteryzuje się wykwitami skórnymi barwy czerwonobrunatnej lub lekko różowej, w kształcie owalnym lub okrągłym, pokrytymi łuską, powstałą wskutek zrogowacenia ognisk chorobowych. Jak przypomina nam dermatolog Gdańsk Osowa, jeszcze kilkadziesiąt lat temu mylono łuszczycę z trądem, co wiązało się z wiadomymi konsekwencjami. Za pojawienie się plam skórnych mogą odpowiadać infekcje bakteryjne, wirusowe lub grzybicze,  a także wiele innych czynników jak chociażby cukrzyca typu 2, a także używki w postaci papierosów czy też alkoholu. Łuszczyca może także zostać zainicjowana przez mechaniczne uszkodzenie skóry, wywołane chociażby bliznami pooperacyjnymi czy też podrażnienia wywołane paskiem od zegarka. Odmian tej choroby jest 11, przy czym najczęstsza z nich, łuszczyca pospolita, występuje u około 80% chorych. Drugą i zarazem bardzo niebezpieczną jest odmiana stawowa, powodująca przewlekłe stany zapalne stawów, mogące doprowadzić do trwałego kalectwa, przy czym najczęściej choroba atakuje w sposób niesymetryczny nie więcej niż 5 stawów.

Objawy łuszczycy stawowej bardzo przypominają reumatoidalne zapalenie stawów. Objawia się ona bolesnością i obrzękiem stawów wraz z ograniczeniem ich ruchomości, dochodzi także do stanów zapalnych w przyczepach ścięgnistych czy też dochodzi do deformacji stawów. Jak przyznaje dermatolog Gdańsk Osowa, w większości przypadków wystarcza leczenie objawowe miejscowe, czasem jednak pacjent wymaga silniejszego sposobu, jakim jest leczenie immunosupresyjne, nie wykluczając również najbardziej agresywnych metod leczenia w postaci fotochemioterapii czy też fototerapii lub fotoferezy. Nic nie stoi także na przeszkodzie, by stosować balneoterapię czy też klimatoterapię.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *